‘Aan ieder familiesysteem ligt een
oorspronkelijke
ordening ten grondslag.’
Bert Hellinger, grondlegger van
de systemische
psychotherapie
Elke familie kent zijn tragiek, zijn noodlot en zijn voorvallen,
die deze ordening verstoren. Ze drukken onherroepelijk een stempel op het gedrag
en het geluk van één of meerdere familieleden uit latere generaties. Enkele
voorbeelden van ingrijpende gebeurtenissen zijn:
Zonder dat we er ons bewust van zijn, hebben deze gebeurtenissen
invloed op ons.
We voelen ons verbonden en er ontstaat een
toenemende bereidheid om een vergelijkbaar lijden op ons te nemen. Uit
loyaliteit. Deze ‘systemische herhalingsdrang’ kan zich, indien onopgelost,
generaties lang blijven herhalen.
Deze verbondenheid met andermans
noodlot noemt Hellinger ‘verstrikking’ en de consequentie is, dat er een
onvermogen ontstaat om ons eigen leven naar tevredenheid vorm te geven. De
gevolgen worden zichtbaar in klachten op zowel psychisch als lichamelijk
niveau.
Via de systemische familieopstelling kunnen onbewuste en
vaak diepliggende verstrikkingen aan het licht gebracht worden.
Familieopstellingen maken het mogelijk: